Kuşaktan Kuşağa Kanatlar
1960’ların sonuna gelindiğinde Cemal seksen beş yaşındaydı. Artık uzun yürüyüşlere çıkmıyordu, ama sabahları yine saat altıda uyanıp İzmir’in güneşli balkonundaki hasır koltuğuna oturuyordu. Dizlerinin üstünde ince yün bir şal, yanında Münevver’in getirdiği bir fincan sıcak çay olurdu.

Zaman, ona sessiz ama nadir bir armağan vermişti: havacılık, kendi ailesinde bir meslek geleneğine dönüşmüştü. Oğlu Tarık yıllardır hava kuvvetlerinde görev yapıyordu; ailenin diğer gençleri, yeğenleri de gökyüzüne gönül vermişti. Cemal hiçbirini bu yola zorlamamıştı—tıpkı babasının onu zorlamadığı gibi. Ama evin içindeki o sade disiplin, sandıktaki maket uçaklar ve rüzgâra bakış biçimi, kelimelere gerek kalmadan yeni kuşaklara geçmişti.
Bir pazar öğleden sonrasında, balkonda yanında küçük torunu Deniz oturuyordu. On yaşlarındaki çocuk, dedesinin dizinin dibinde elindeki küçük kâğıt uçağı katlıyordu.
Tam o sırada uzaklardan, Gaziemir yönünden derin, modern bir uçak motoru sesi yükseldi. Uçak henüz binaların arkasından görünmemişti bile.
Cemal, gözlerini hafifçe kısarak başını yana eğdi ve birkaç saniye yalnızca sesi dinledi.
“İki motorlu nakliye uçağı,” dedi Cemal, dingin bir sesle. “Güneybatıdan geliyor, iniş için alçalıyor. Yaklaşık altı yüz metrede.”
Küçük Deniz şaşkınlıkla gökyüzüne baktı. On saniye sonra, binaların üzerinden tam da Cemal’in dediği yönden iki motorlu gri bir askerî nakliye uçağı süzülerek geçti.
“Nasıl bildin dede?” dedi Deniz, gözleri kocaman açılarak. “Görmedin bile!”
Cemal gülümsedi, torununun başına elini koydu. “İnsan bir sesi elli yıl dinleyince, gözü görmese de kulağı görür evladım. Hem rüzgâr bugün lodos; pilot burnu biraz sola verip geliyor.”
Deniz, elindeki kâğıt uçağı balkondan aşağı saldı; kâğıt uçak sıcak İzmir rüzgârında güzel bir yay çizip bahçedeki turunç ağacının dalına kondu.
Cemal, torununun neşeli gülüşünü izlerken içinden derin bir şükür geçti. 1914’te iki ahşap hangarda başlayan o ince çizgi, şimdi torununun avuçlarındaki kâğıt bir kanatta bile yaşamaya devam ediyordu.