Rüzgarın Hafızası I

Serdar Yalın, geçmişinin yüklerinden kaçmak için aidiyet kurmadan, motosikletiyle yollarda yaşayan eski bir görevlidir. Ege'ye doğru yaptığı sabah yolculuğunda, yıllardır görüşmediği eski meslektaşı Kemal Duran ile unutulmuş, eski bir mola yerinde buluşur. Yaşlanmış ve yorgun görünen Kemal, Serdar'a üzerinde silinmiş bir mühür bulunan, kenarları çiziklerle dolu eski bir metal kutu verir ve bunun bir emanet olmadığını, Serdar'da zaten var olan bir şeyi geri getirdiğini söyler. Serdar, etrafındaki çay içen adam veya bekleyen beyaz sedan gibi detaylardan şüphelenerek olası bir takip altında olduklarını sezer. Kutuyu motosikletinin çantasına kilitleyip yola devam etse de, artık sadece yolda ilerlemediğini ve kendi geçmişine doğru çekildiğini fark etmiştir.

Serdar motosikletiyle uzaklaşırken, bagajında taşıdığı metal kutunun psikolojik ağırlığı ve tünel geçişi sırasında tetiklenen eski, karanlık bir operasyonun anılarıyla boğuşur. Yolda ilerledikçe, arkasında beliren araçların—özellikle de beyaz bir sedanın ve sürekli aynı mesafeyi koruyan donuk bir farın—davranışlarından şüphelenerek kendi zihniyle dış dünyadaki tehdit ihtimalini ayırt etmek için çeşitli manevra testleri yapar. Takipçisini atlatmak veya niyetini tam olarak okumak için haritalarda yer almayan, ağaçlıklı tali bir yola saptığında ise sarsıcı bir manzarayla karşılaşır; beyaz sedan arkasında değil, ilerideki virajın toprak cebinde, gölgelerin arasına gizlenmiş bir şekilde onu beklemektedir. Bu keşifle Serdar, yalnızca takip edilmediğini, peşindeki avcının onun reflekslerini ve düşünme biçimini ezbere bilerek rotasını çoktan çizdiğini fark eder ve bu ölümcül aklın ritmini bozmak için yıllardır kaçındığı bir şeyi yapmaya, durup mola vermeye karar verir.

Serdar, peşindeki gizemli takibin ritmini bozmak ve avcısının niyetini okuyabilmek için Ege kıyısındaki kalabalık bir körfezde mola verir. Arkasını alçak bir taş duvara verip oturduğu masada, çay bardağının eğri camındaki yansımadan, hareketleri son derece kontrollü ve sakin bir adamın etrafı gözlediğini fark eder. Bu gerilimli bekleyiş sırasında rüzgârın masasına savurduğu, üzerinde silik bir kazıma olan eski bir metal tokayı bulan Serdar, bu sıradan nesneyi iç cebine saklar ve motorunun bagajındaki emanet kutuyu gizlice kontrol ettiğinde kutunun kapağına bilinçli olarak atılmış yeni bir çizik ile silik karakterler keşfeder. Ancak asıl sarsıcı aydınlanma, Serdar motoruna bindiğinde yaşanır; sakin adam ona ya da motora değil, doğrudan körfezin tek çıkış yoluna bakmaktadır, bu da avcının onu burada yakalamayı değil, Serdar'ın kendi iradesiyle seçtiğini sandığı rotaya, yani önceden hazırlanmış o dar hatta girmesini beklediğini kanıtlar.

Serdar körfezi geride bırakıp gece sürüşüne geçtiğinde, peşindeki sabırlı avcı Rasim'in farları aynasında belirerek mesafeli ve disiplinli bir takip başlatır. Karanlık ve ıslak asfaltta, kamyon arkasına saklanmak veya far kapatmak gibi tehlikeli manevralarla bu takibi kırmaya çalışan Serdar, zorlu bir virajda bagajdaki kutunun yerinden oynamasıyla büyük bir risk alarak kutuyu korumayı seçer ve böylece avcısına en büyük zaafını belli eder. Gözden kaybolmak için saptığı karanlık, çamurlu bir servis cebinde saklanırken kutunun üzerindeki çiziği tekrar inceleyen Serdar, bunun sıradan bir hasar değil, geçmişteki karanlık bir operasyona ait eski bir dağ rotası işareti olduğunu fark eder. Bu aydınlanmayla birlikte kutunun bir yükten ziyade kendisini geçmişin karanlığına çeken bir pusula olduğunu kabullenir ve güvenli sahil yolunu terk ederek tehlikeli, dar dağ yoluna doğru tırmanışa geçer.